Lyrics: Pathomphop Poonklan/Kritsana Konkaem
Music: Pathomphop Poonklan/Kritsana Konkaem
หนี (Run away)
ไหน ที่เราบอกกันมันจะโอเค
ต้องทนงมงายจนใจโซเซ
สายตาของฉันมันคงโลเล
รักของเราดั่งรถที่พังอยู่บน Tollway
มันคงไม่มีทางอีกแล้ว No way
ไม่ต้องการให้เธอทำร้ายตัวเอง
ไม่ต้องการให้เธอมาเศร้า
แต่ก็กลัวเหงาถ้าไม่มีเธอ Again
ในสายตาเธอฉันคงน่าสมเพช
ที่ไม่เป็นดั่งเดิมได้ Everyday
ต้องยอมรับว่าเธอนั้นพิเศษ
แต่คงตามไม่ทันถ้าใจเธอ Run away
เพราะเธอไม่เหมือนใครๆ ทำเอาฉันไวไฟ
ขอโทษนะครับที่รัก ที่ฉันน่ะไม่ค่อยเอาใจใส่
อยากดึงตัวเธอนั้นเข้ามากอด
แม้จะรู้ว่าในทุกคำที่บอก
มันอาจจะทำให้เธอต้องหนีไปไกล
ฉันแม่งโคตรโง่เธอก็เห็นอยู่ทนโท่
ไม่อยากให้เธอต้องโกรธ
แล้วก็ต้องกลับไปโสด No
มันทนไม่ไหวที่เห็นใจเธอทรมาน
อีกไม่นานฉันต้องไปโชว์
เราคงไปกันคนละทาง
Now I can to let you go
ไหน ที่เราบอกกันมันจะโอเค
ต้องทนงมงายจนใจโซเซ
สายตาของฉันมันคงโลเล
รักของเราดั่งรถที่พังอยู่บน Tollway
มันคงไม่มีทางอีกแล้ว No way
ไม่ต้องการให้เธอทำร้ายตัวเอง
ไม่ต้องการให้เธอมาเศร้า
แต่ก็กลัวเหงาถ้าไม่มีเธอ Again
ในสายตาเธอฉันคงน่าสมเพช
ที่ไม่เป็นดั่งเดิมได้ Everyday
ต้องยอมรับว่าเธอนั้นพิเศษ
แต่คงตามไม่ทันถ้าใจเธอ Run away
Run away อยากให้เธอฟังนะ Bae
ฉันไม่ได้อยากจะสำคัญตัวเอง
ตอนนั้นไม่ค่อยระวังก็เลยทำพัง Again
I don't wanna date
Bit_h ฉัน Make money ได้มากกว่าวันละ K
อยากจะใช้ตอนอยู่ด้วยกันแต่ปัจจุบันวังเวง
แต่โทษใครก็คงไม่ได้เพราะกูเลือกพังมันเอง
เหตุการณ์มันจำเจ
One day she's sad
One day she's cry
One day she'll leave me
อยากจะรักไปกับฉัน แต่เธอเองมีแต่เพลง
ตอนที่ฉันเป็นตัวเองคงเลวสิ้นดี
เธอเลย Run away เป็นอย่างแรก
เพราะนิสัยเดิมๆ ที่ฉันไม่เคยรู้จักแก้
ฉันไม่เคยโกรธถ้าเธอจะเกลียดหรือสาปแช่ง
แต่คนนอกแม่งไม่เกี่ยวกูไม่ได้รู้จักแม่ง
อยากจะฉุดกลางลำตัวกอดให้อุ่นก่อนจะนัว
เล่นสนุกโดยรวมๆ แต่ต้องหยุดใจมันชัวร์
ว่าความสุขเป็นความกลัว
ตัวเธออยู่ในกระบวนการที่อยากไปมากกว่าอยู่
ฉันเหมือนระเบิดที่เธอจุดเป็นชนวน
และบทสรุปคงต้องเหงาแบบสุดๆ
เธอไม่อยู่คอยมากวนไม่มีจูบเหมือนที่ควร
มีแต่ใจที่กลวงๆ อยู่กับรักที่เกินตัว
ไหน ที่เราบอกกันมันจะโอเค
ต้องทนงมงายจนใจโซเซ
สายตาของฉันมันคงโลเล
รักของเราดั่งรถที่พังอยู่บน Tollway
มันคงไม่มีทางอีกแล้ว No way
ไม่ต้องการให้เธอทำร้ายตัวเอง
ไม่ต้องการให้เธอมาเศร้า
แต่ก็กลัวเหงาถ้าไม่มีเธอ Again
ในสายตาเธอฉันคงน่าสมเพช
ที่ไม่เป็นดั่งเดิมได้ Everyday
ต้องยอมรับว่าเธอนั้นพิเศษ
แต่คงตามไม่ทันถ้าใจเธอ Run away