Lyrics: Gantawat Tantivathanagul
Music: Gantawat Tantivathanagul
*Slowly losing you ฉันกำลังเสียเธอไปทีละนิด
Every second that the clock’s tickin’
Every minute nothing is
gon bring us back, bring us back
Slowly losing you ฉันกำลังเสียเธอไปทีละนิด
I just wanna freeze this moment
to sieze the day
couldn’t let it fall through to the past
พ่อ... ผมรู้ว่าพ่อไม่ผิด เพราะพ่อพยายามทำดีที่สุด
หลายคนมีพ่อไม่ดี บางคนไม่มี ยังดีที่อยู่
แต่อาจไม่ใช่ด้วยกัน ผมสื่อไปให้ด้วยคำ
ถ้าอยู่ด้วยกัน แล้วมันคงพูดดีๆ ไม่ถูก
แต่ผม Sensitive นะ
ไม่ว่าผมเห็นมันกี่ครั้ง
ที่พ่อเคยถามเหมือนว่าพ่อลืม เรื่องและราวอดีตนั้น
ทำใจไม่ยอมเชื่อ
ผมเลือกจะเฟื่องอยู่ในสติฝัน
หากเป็นไปได้ก็อยากจะโทษว่านี่มันเป็นความผิดฉัน
บางครั้งผมรัก แต่บางทีผมแม่งก็โคตรจะรำคาญ
บทสนทนาระหว่างผมกับพ่อแม่งเปลือง ต้นพลังงาน
ทุกอย่างก็ล้มระเนระนาดเป็น Domino กันตาม ๆ
แค่หวังว่าในที่สุด... สุดท้ายแล้วโชคจะนำพา
เคยมีบางครา ที่ผมเย็นชาจนคิด
ถ้าพ่อจากไปวันนี้ ผมอาจไม่ร้องไม่เสียน้ำตา
but that was just a thought
yeah I was wrong ต่อให้ต่อหน้าผมเถียงก็ตาม
ขนาดเห็นพ่อจากไปช้าๆ ผมยังไม่พร้อมจะเสียซักครา
(*)
ถ้าเอาตรง ๆ คือ ผมก็ไม่ได้รู้หรอก ว่าพ่อนั้นหวังอะไร
เพราะไม่เคยได้ถาม เอาจริงก็ไม่รู้จะถามทำไมด้วย
ยังไม่มีเงินให้สักบาท ก้อนใหญ่ปึกหนาพันใบ
ยังคลำหาสิ่งที่ขาดคงอาจต้องไต่ศึกษากันไป
แต่หากมันสายเกินไปล่ะ
ความฝันนี่ขายยังไงอะ
ถ้าไม่มีหลักฐาน มาวางโชว์
จะเชื่อฉันไหม? I’m tryin’ my hardest to prove
to you วันไหนปีไหน คงตอบว่าลูกไม่รู้
คงเป็นวันที่หายไปจากสมองของพ่อ like who are you?
ทุก ๆ วันผมควานหา
คำตอบทุก ๆ ทาง เพราะปัญหาชุก
รุกลาม แม้ภาษาถ้อยคำพูดทุกคำ
ค่อยๆ ด้อยลง ความทรงจำ
ไหม้และมอด ใช่ครับพ่อ
ขอโทษที่บางทีใคร่ตะคอก
แม้ความสัมพันธ์เราใกล้จะวอด
หลายอย่างผมได้จากพ่อ แล้วก็
เข็มนาฬิกานับวันคืน มองเห็นบิดาชักจะลืม
ยังไม่เสียเธอไปหมด แต่ก็เสียวว่าจะอดมีโอกาส
เห็นลูกมีชื่อเสียง
และนั่นคือสิ่งที่ผมกลัวตลอด
อยากให้ก่อนจะจาก
เป็นฉากตอนจบสง่า
โปรดอยู่กับผมด้วยกันก่อน