Lyrics: Kuba Wojnar
Music: Mateusz Sumara
Płonie niebo gdzieś na horyzoncie, wiatraki kręcą się jak myśli w oczach gonie
Jak mam wybierać mądrze, jak mam się nie mylić, nie wszystko jest tak proste i się tego boje
Wybujała wyobrażnia moje małe ja, wszyscy w jednym miejscu, ludzie z małych miast
Jestem co raz dalej, rozumiem powoli czas, który zmienia wiele, który zmienia nas x3
Uważaj na słowa co gadasz są tacy co zmielą to zaraz, a pózniej Ciebie
Mało przyjaźni bo dużo jest bredni, a nie moje takie są w życiu cele
Cene, jaką to ma cene to co zarobisz pokazuje jakim już jesteś
Zrozumiesz że coś ma znaczenie, kiedy starania nie pójdą na ziemie
Tyle mam siły aby robić więcej i więcej prędzej to osiągne niż siedząć na glebie
Trochę snu da mi marzenie, a może będzie ono real i da mi obok Ciebie
Idzie mi pięknie wszystko dla siebie, tak jak wyszło bratu uda się mi
Cienka ta nić, a na dole bagno więc pozniej jak z niego wyjść
Płoną płoną moje dłonie, plonie płonie moj glos
biore biore troche tak duzo dał los x4
Lalalalalala
Karykatury kontury schematy i baty, popiół po duszach pod nami
Jeszcze nie martwy a więc w trakcie bitwy a po niej to chyba zabawy
Niby już duży a jeszcze tak mały, rosnący z planami, po innych plamami
Pojony pannami, a jednak zgubiony w oddali, gdzie nie znajde pomocy na te głebokie rany
Wybujała wyobrażnia moje małe ja, wszyscy w jednym miejscu, ludzie z małych miast
Jestem co raz dalej, rozumiem powoli czas, który zmienia wiele, który zmienia nas x2