TRY TO (X’LIVE SESSION)

by Maiyarap , Lazyloxy

📝 Lyrics

Lyrics: Maiyarap/Lazyloxy/Nakharin Jaroonvittaya Music: Maiyarap/Nakharin Jaroonvittaya ค่ำนี้ยังอีกนานใช่ไหม ไม่ว่าทำอะไร คิดเรื่องใดไปไกล ก็ยังคิดถึงทุกที และค่ำคืนนี้ ฉันต้องกลั้นน้ำตา เอาไว้ ไม่ให้ไหล ไม่ให้ร้อง เพราะคิดถึงเธอ

คิดถึงฉันบางไหมเธอ หลายวันแล้วที่เราไม่ได้เจอ ยังคงเขินทุกครั้ง เหมือนแรกเจอทั้งที่เราไม่ได้พึ่งแลกเบอร์ อยากเปลี่ยนมือถือ เป็นมือที่เคยจับ อยากเปลี่ยนจากแค่คิดให้เป็นได้ใกล้ ให้เป็นได้สัมผัส คิดถึงเธอทั้ง all night ทั้งวันทั้งคืนไม่รู้จะพอไหม พูดกับตัวเองว่าฉันต้องทนไหว ซึ่งถ้าเป็นเธอไม่รู้จะทนไหม บางครั้งมันน้อยใจว่าฉันมีสิทธิ์ทำได้แค่นั้นหรือ แสดงความคิดถึง ความรู้สึกผ่านตัวหนังสือ

บอกตัวเองให้จำไว้ ความรู้สึกนี้ ความคิดถึงที่มีแต่ไม่อาจจะเอื้อมถึง บอกตัวเองให้จำไว้ จำไว้ว่าครั้งนึ่ง ความคิดถึงทำให้รู้ว่าทรมาน เพียงใด

ไม่มีใครรู้ว่าความคิดถึงมันทรมาน มันเป็นความคิด ที่ทำให้คิดจนปวดกระบาล และหยุดตัวเองไม่ได้ ฉันห้ามความคิดไม่ได้ ฉันหยุดความคิดไม่ได้ แต่ที่ฉันทำได้คือต้องพยายาม ไม่ให้คิดถึงเรื่องที่ฉันและเธอทำ ฉันพยายามไม่ฟังเพลง เพลงที่มอบให้เธอฟัง และเรื่องราวอีกมากมายที่ทำให้ฉันและเธอจำ ฉันจะไม่นับวันรอ วันที่ฉันและเธอได้เจอกัน

เธอจากไปแล้วห่างไปลับ แต่ความคิดก็ยังชัด อยู่ตรงนี้มีแค่ฉัน อยู่ตรงนั้นไม่ได้ทัก ใครบางคนยังคงสลักลงไปในความทรงจำที่ไม่มีวัน อยากให้จางไปเพราะเราคงไม่ได้พบกัน ความห่างไกลมันทำข้างในให้เริ่มหวั่น อาจจะหยุดลงแต่มันคงไม่ไปจากฉัน งั้นเอาเป็นว่าตามนั้น ต่อให้ต้อง ทรมาน ไม่มีหนทางจะรักกัน แม้เธอจะอยู่ในหัวใจ หรือเธอจะมีใครซักวัน แค่ยังคิดถึงเหลือเกิน เมื่อเธอได้เดินไปไกลกว่าจะฝัน

บอกตัวเองให้จำไว้ ความรู้สึกนี้ ความคิดถึงที่มีแต่ไม่อาจจะเอื้อมถึง บอกตัวเองให้จำไว้ จำไว้ว่าครั้งนึ่ง ความคิดถึงทำให้รู้ว่าทรมาน เพียงใด

ฉันพึ่งเข้าใจ ในวันที่เธอไกลห่าง แต่ก็ไม่รุ้ว่าเธอนั้น จะเป็นอย่างฉัน บ้างไหม บ้างไหม บ้างไหม ฉันเองก็ไม่เข้าใจ ว่าทำไม ทำไม ทำไม ทำไม คิดถึงเธอจัง

บอกตัวเองให้จำไว้ ความรู้สึกนี้ ความคิดถึงที่มีแต่ไม่อาจจะเอื้อมถึง บอกตัวเองให้จำไว้ จำไว้ว่าครั้งนึ่ง ความคิดถึงทำให้รู้ว่าทรมาน เพียงใด

บอกตัวเองให้จำไว้ ความรู้สึกนี้ ความคิดถึงที่มีแต่ไม่อาจจะเอื้อมถึง บอกตัวเองให้จำไว้ จำไว้ว่าครั้งนึ่ง ความคิดถึงทำให้รู้ว่าทรมาน เพียงใด

ความคิดถึงทำให้รู้ว่าทรมาน เพียงใด