Viyana

Lyrics: Kemal Özcan Music: Adem Altunbaş ya ya ya YT-N ruhum geceleri karanlıkları durmadan zorlar sabrım viyana da kapılara dayanır kara bulut kaplar Geceleri ay ışığı bin kat parlar Çilingirden hallice birden kapıları zorlar

Serseri narsist bedenim olamaz ihya Sevemem birden herkese uymaz kimyam Benzemez aynı da olsa karalar yaşantımız farklı mı bu aralar İçimde korku içimde sorgu içimdeki çocuk birden soldu Flowum patlak frenime benzer tanrım banada bu lutfu sundu Yavaşla lütfen ayti ritimden dolayı adamın kalbi durdu Baharın bitti ağaçtaki yaprak bile düştü ve de dondu Bağışla tengri boğazım dipte sonuna geldim şimdi de doldum Bitmedi bitmez süregelir içimde başlar sorgum doğrum Ben buralara geldim ama hayatımdan neler verdin oğlum Patladı suratıma yumruk ama ben asla bıkmadan koştum yeri geldi kenara çekilip durdum, yaraları tek başıma ovdum Eşantiyonu bol hayatla geçtim dalga gözlüyor öte de karga Yok dostum bana bir şey sarma sevmiyorum söylem olunca lafta Uzak mı sencede kaf dağı? Naftalin eşlik etse de rafta Huzurum kaldı mı sanmam asla İki gün geçse de bitse bu dünya Yatarım isterim gelmez güzel bir hülya uyan lan artık sabrım güneşin bitti saçamadım sizler gibi etrafıma furya Zorladım kapıları, Viyana’dan Kaf Dağı’na Tamam Geceleri severim gece benim aslında Fakat Bu kentte doğdum ahbap sırada bu kentte ölücem Klaksonlara boğuldu şehrin tepede bulut mu içinde kan var Kussana artık yükünü bulunsaydı yıkılır eminim buradaki dağlar 7tepe gittim bulamadım içimde boşluk sürekli karlar Kafesime geliyor birden bilmem durmadan esirip savurur kavlar Cehenneme düştüm sahnen background neslime deccal 'im amanın eyvah Bense takmışım sırtıma yollara düşmüş bir garip sersefil seyyah Derinlerine mi düştün tükenir sabrın gözleri kararır siyyah Üzülme junkie tüketir bitirir seni bitik bi mental