Music: Chaiwut Kwangmart
เสียงกระซิบแว่วได้ยินมาจากสายลม
ดั่งราตรีนี้ไม่เคยจบลง
และแสงตะวันไม่เคยดับหาย
เสียงพายุโถมคำรามไกลสุดสายตา
ดั่งสายฝนนั้นไม่เคยหยุดโปรย
คือน้ำตาที่ได้เคยหลั่งริน
ภาพที่เคยได้เห็น
จากงดงามกลายเป็นว่างเปล่า
ความมืดดำได้คืบคลานเข้ามา
เหลือเพียงแค่ความช้ำ
เสียงกึกก้องตะโกนร้องป่าว
ที่ไร้ผู้คนได้ยิน
ฉัน ไม่ได้เป็นฉัน อีกแล้ว
ความเป็นฉันโลกได้ทำให้มันหายไป
เป็นความจริงที่ไม่เคยจบลง
ฉันไม่ใช่คนเดิมต่อไป
ภาพที่เคยได้เห็น
จากงดงามกลายเป็นว่างเปล่า
ความมืดดำได้คืบคลานเข้ามา
เหลือเพียงแค่ความช้ำ
เสียงกึกก้องตะโกนร้องป่าว
ที่ไร้ผู้คนได้ยิน
ภาพที่เคยได้เห็น
จากงดงามกลายเป็นว่างเปล่า
ความมืดดำได้คืบคลานเข้ามา
เหลือเพียงแค่ความช้ำ
เสียงกึกก้องตะโกนร้องป่าว
ที่ไร้ผู้คนได้ยิน
ฉัน ไม่ได้เป็นฉัน
ฉัน ไม่ได้เป็นฉัน อีกแล้ว