จักรยานฝัน

Lyrics: Pongsatorn Ananpiyasakul Music: Pongsatorn Ananpiyasakul ยามมองท้องฟ้า หนทางข้างหน้าดูสดใส เส้นทางนี้แสนยาวไกล ต้องมีวันใดที่ฝันของฉันและเธอเป็นจริง

สายลมล่องลอยผ่านใบหน้า เวลาที่ขาออกแรงปั่น จักรยานญี่ปุ่นตัวเดิม เริ่มสัปดาห์ใหม่วันจันทร์ จากตั้งสินฉันตั้งจิต มุ่งทางไปยังปลายฝัน ไปสู่สถานแสวงศาสตร์และศิลป์เป็นวิชา พูดไปใครจะเชื่อ ฉันอยู่ตรงนี้เพราะป้อมกับดาวนำ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ต้องอดทนเวลาที่ฝนพรำ แต่ฉันไม่ได้มาร้องมารำมาดีดตีสีหรือเป่า ฉันทำความเข้าใจในกาย จิต และตัวเรา ปีแรกฉันเพลิดเพลิน diff integrate ปล่อยจรวด ทำความรู้จักเพื่อนใหม่ จากห้องสมุดยันข้างขวด หลงคิดชีวิตมันยากตอน Hail กับบ้านไปจนแทบบ้า กว่าจะรู้ว่าความเป็นจริง เพิ่งเริ่มตอนข้ามฝากมาขึ้นท่า ปีสองฉันย่ำเท้าเข้าสู่สำนักบู๊ตึ๊ง เรียน Anatomy, Physio ยันดาวดึงส์ ได้รู้ว่ายังไม่รู้ ว่าสิ่งที่รู้มันช่างกระจิ๊ดริด โชคดีมีครูอาจารย์ประสิทธิประสาทในความคิด ปีสามเริ่มตั้งคำถาม ทำไมมันยากให้น้ำตาตกเช็ด เหมือนสอนขับรถเก๋ง แต่ตอบสอบให้ขับเครื่องบินเจ็ต ทวีความลำบาก มีโรคระบาดต้องเรียนแบบกักตัว แต่มองอีกมุมก็ดี ได้กลับมาอยู่กับครอบครัว

ยามมองท้องฟ้า หนทางข้างหน้าดูสดใส เส้นทางนี้แสนยาวไกล ต้องมีวันใดที่ฝันของฉันและเธอเป็นจริง

ปีสี่ขึ้นขึ้นคลินิก เหมือนหนังคลาสสิกมีภาคต่อ ชิวิตผันเปลี่ยนต้องปรับ รับภารกิจที่โถมมาจ่อ อีกครั้งที่ฉันตระหนัก ไม่ต้องตระหนก เขาติเพื่อก่อ ภูเขาสูงใหญ่เพียงใด เข็นครกขึ้นได้ถ้าใจไม่ฝ่อ ปีห้าเริ่มเข้าใจ ความเป็นไปในโลกหล้า ชีวิตตั้งอยู่ดับไป จงสนใจสิ่งตรงหน้า เวลาดั่งวารี ไหลตามกระแสไม่คอยท่า อดีตเกิดมาเพื่อสอน สูดลมหายใจอันมีค่า ปีสุดท้ายแต่ไม่ท้ายที่สุด เดินทางมาถึงปลายฝัน สายลมล่องลอยมาทักทาย เธอจำได้ไหมตัวฉัน เด็กน้อยปั่นจักรยาน แววตาเปี่ยมด้วยความหวัง ตอนนี้เติบโตเป็นคน ที่เขาได้เคยใฝ่ฝัน

มันยังไม่เหนื่อยเลย ยังฝันกันไม่มีเบื่อเลย ยังคงวิ่งกันอยู่บนเลน ยังอุทิศชีวิตทุกวิด้วยเหงื่อเลย อย่ามามองแค่เปลือกเลย ฟังแล้วก็อย่าเพิ่งเดือดเลย ความสุขของแต่ละคน มันคงไม่เหมือนกัน อย่าเพิ่งมาเปรียบเลย นั่งบนจักรยานฝัน เคลื่อนตามอัธยาศัย จุดหมายที่มันอยู่ไม่ไกล แต่ก็ไม่รู้ว่าเป็นจักรวาลไหน ที่จะได้สัมผัสและได้ประจักษ์กับตาฉัน ขอแค่ให้ได้เห็นในสิ่งที่หวังในห้วงเวลาที่ตวัดปากกาไหว มือยังกำแฮนด์ นั่งอยู่บนอาน ยังไปข้างหน้าไม่หยุด มีแค่ตัวเปล่ากับศรัทธา แต่ก็ยังต้องไปให้สุด เพราะหนึ่งชีวิตมันต้องพิชิตทั้งเจ็ดคาบสมุทร เพียงเท่านี้ที่แจ้งให้ทราบในก่อนที่จะเป็นเถ้ากระดูก หรือจนกว่าเรือจะอับปางลงไปใต้สมุทร มีคนเค้ารอขำ แต่ชีพจรฝันต้องไม่สะดุด ต่อให้จุดหมายจะเป็นสวรรค์ หรือจะแค่สถูป มันคงเป็นฝันที่หวานซะจนไม่อยากให้ใครนั้นเข้ามาปลุก

(ยามมองท้องฟ้า หนทางข้างหน้าดูสดใส) กับบางคนเค้าอาจจะสุขเพราะได้ออกเดินทาง บางคนก็สุขที่ก่อนจะพบว่าไม่ต้องเดินนาน บางคนก็สุขที่วันอาทิตย์เค้าไม่ต้องเจองาน บางคนก็อยากจะหยุดไปทั้งชีวิตและได้แต่เงินมา (เส้นทางนี้แสนยาวไกล) บางคนก็บอกว่าไม่มีสุขเลยตั้งแต่เธอลา บางคนก็บอกว่ามันสนุกที่สุดเลยที่ได้เจอมา (ต้องมีวันใดที่ฝันของฉันและเธอเป็นจริง) บางคนก็บอกมีความสุขอะที่ได้เติมงาน บางคนก็บอกว่าไม่สนุกสุดๆ เลยที่มาเดินตาม บางคนกำลังมีความสุขตั้งแต่ไม่ลืมตา บางคนคงไม่มีสุขเพราะเรื่องมาปลุกตั้งแต่ยังเบลอยา บางคนเค้าคงมีความสุขที่สุดเลยได้เจอทาง แต่บางคนไม่มีสุขเพราะในที่สุดเค้าคงได้เจอมาร เเต่กับฉันอยู่บนรถถีบมันทั้งสัปดาห์ ต่อให้ถึงช้า เมื่อยขา หรือว่าอาจจะนาน ยังมีคำถามอีกมากมายต้องถามกับจักรวาล มันเป็นเวลาที่จะไม่หยุดในตอนได้ขึ้นบนจักรยานฝัน