туманды дала қара күз
сан сүрақтарда санамыз
біз жүрген жолдарменен
келемыын жалғыз
серттескен талай сенімге
озің бар көніп өмірге
таңғалдырып жүрушек
жарасып бызде
қабағың былмейым ашылмай
ренжыстерыңде басылмай
мен жүрмын монолокпен
сөзім таусылмай
енды саған хабарласпай
сырымды ашпац қалай шыдайын
телефонда ар ысыңды
дауысыңды үнсіз тыңдайын
еш нәрсеге коңыл толмай
күлкы болмай үйқысыз түндерымде
тек жалғыз сен жалғыз сен ғана үнайсың
баурайсың еркелегенде
аңсаймын ертеме күнбе
сағынатын шығарсың сенде меніде
ұқсайсың кектемгы гүлге
жанасың жүлдыздай түнде
бір жүрген қандай жақсы
өзіңмен бірге
тылеймын екеумызгеде
қарсы келмей ештеңеде
алыстамай араміз
болайық бірге
енды саған хабарласпай
сырымды ашпац қалай шыдайын
телефонда ар ысыңды
дауысыңды үнсіз тыңдайын
еш нәрсеге коңыл толмай
күлкы болмай үйқысыз түндерымде
тек жалғыз сен жалғыз сен ғана үнайсың
енды саған хабарласпай
сырымды ашпац қалай шыдайын
телефонда ар ысыңды
дауысыңды үнсіз тыңдайын
еш нәрсеге коңыл толмай
күлкы болмай үйқысыз түндерымде
тек жалғыз сен жалғыз сен ғана үнайсың