พราว

Lyrics: Patipol Prakobkan/Pongtep Saeyean Music: Patipol Prakobkan ทุกๆ คืนฉันนั่งมองฟ้า แล้วดวงตาก็เห็นบางสิ่ง แสงของดาวที่อยากไขว่คว้า เหมือนฉันยังไม่เจอ หรือว่ามันไม่จริง

ทุกๆ คืนที่ยังไฝ่ฝัน หวังให้เธอได้ภูมิใจ ว่าฉันทำได้ดังอย่างหวัง แม้ความจริงอีกไกล ใจฉันต้องไม่กลัว

สักวันจะเอาดาวที่พราวฟ้า ให้เธอ แม้มันเป็นวันคืนที่อ่อนล้า สักเท่าไร วุ่นวายเวียนวนในเมืองใหญ่ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ

แต่ก่อนจะหลับตานอน สมองฉันวุ่นวาย แต่จะไม่เลิกคาดหวังเพราะฝันฉันยาวไกล เพราะมันจะมีแสง เวลาที่เธอเริ่มอ่อนแรง กายใจจะเหนื่อยล้า จะชาไปทั่วขาแขน สักวันจะเอาดาวที่พราวฟ้า ให้เธอ ก่อนที่ฉัน นั้นล้มตัวนอน ก่อนตะวัน จะลับลาจางไป

กูนั่งมองดาว เวลากระพริบ ได้ยินเหมือน เสียงกระชิบ ทุกครั้งที่เดิน เพื่อใช้ชีวิต สร้างฝัน ให้สูง เท่าพีระมิด กูมี หลายสิ่ง ที่คัดค้าน กูเริ่ม จะอยากเดิน เชื่องช้า กูมี ความคิด ที่บอบบาง กูเริ่ม นึกย้อน ถึง วันวาน

อดีตกาล กับ มีดที่กรีด และ วาง บางอย่างก็ ผิดมานาน แต่ดาว ยัง ส่องสว่าง ให้คนมอง และสิ่งที่ผมมั่นใจ และ หวังว่าเธอ จะเข้าใจ เพราะฝันของฉันยังชัด ไม่ว่าบนจักรวาลใด

สักวันจะเอาดาวที่พราวฟ้า ให้เธอ แม้มันเป็นวันคืนที่อ่อนล้า สักเท่าไร วุ่นวายเวียนวนในเมืองใหญ่ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ แต่ฉันไม่เคยท้อ ถอดใจ แต่ฉันไม่เคยท้อ