Lyrics: Nisvanis
Music: Nisvanis
Lolita
Үг/Ая:Л.Энх-Амгалан
Чи намайг дандаа ширтдэг
Түүнд чинь би жаахан тэвддэг
Яг л том хүн шиг хүзүүгээр тэврэн
Хайрын тухай надад ярьсан
Тэгэхэд би ухаан балартаж
Золтой л зүрх зогьсчхоогүй
Энэ чинь байж болохгүй зүйл
Хонгорхон дүү минь дээ!
Чи чинь дөнгөж арван хоёрхон настай билээ
Өө Лолита
Чи чинь одоо арван хоёрхон настай билээ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Амьдрал гэдэг тийм сайхан биш ч
Чамайг юу хүлээж байгаа гэж бодно
Чамд би сургаал хэлэхгүй хайрын тухай ярьж зүрхлэхгүй
Цусны эргэлт минь улам түргэсэж аянга цахилгаан гялбах шиг
Энэ чинь би солиорч байна уу хэнд ч үүнийг хэлэхгүй
Чи чинь дөнгөж арван хоёрхон настай билээ
Өө Лолита
Чи чинь одоо арван хоёрхон настай билээ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Чамайг би энэ хайраасаа татгалзаасай л гэж хүсэж байна
Миний тухай хэчнээн сайхныг төсөөлдгийг чинь мэдэрч байна
Амьдрал гэдэг уужим билээ
Ах нь жирийн нэгэн залуу билээ
Анхны борооноор ургаж эхэлсэн булбарайхан гүзээлзгэнэ минь
Чи чинь дөнгөж арван хоёрхон настай билээ
Өө Лолита
Чи чинь одоо арван хоёрхон настай билээ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Чи чинь дөнгөж арван хоёрхон настай билээ
Өө Лолита
Чи чинь одоо арван хоёрхон настай билээ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ
Намайг юунд ингэж сандаргана вэ