Lyrics: Rathya Atputharajah
Music: Mirun Pradhap
தனிமையில் அவள் நொடி கழித்திருந்தாள்
வெறுமையில் மனமது வெறுத்திருந்தாள்
நிமிடங்கள் குறுக்கிடும் நொடியது கொடியது
விடியலலை தேடிடும் பொழுதுகளே
இளமையில் கனவினில் திளைத்திருந்தாள்
விதி எது என மனம் தவித்திருந்தாள்
கொடுமையில் வறுமையில் குணம் அது மாறியும்
கனவுகள் அவளிடம் மாறவில்லை
சதி பொறுத்தாள் பழி சுமந்தாள் மறை பகை சில அறிந்தாள் அதில் தெளிந்தால்
கனவுகள் மனதில் வைத்தாள் உரம் கொடுத்தாள் அனலென எரிய விட்டாள் அதில் எரிந்தாள்
பல தடை உடைத்தெறிந்தாள் விடை அறிந்தாள் பிரிவுகள் பல கடந்தாள் விழி நனைத்தாள்
வலியிலும் துணித்திருந்தாள் பிழைத்திருந்தாள் உயரங்கள் அடைந்திடத்தான் அவள் நினைத்தாள் உழைத்தாள்
உயரங்கள் ஏறிட துயரங்கள் தாங்கணும்
பயணங்கள் நீண்டிட பயமது நீங்கணும்
உலகுணை போற்றிட உழைப்பினி ஆயுதம்
உனக்குள்ளே வலி அது உரம் என ஆகணும்
உயிரெனினை திறந்திட நாட்களும் தூண்டிடும்
ஒரு பிடி கனவது வாழ்த்திட ஏங்கிடும்
ஊர் பிழை சொல்லிடும் கேலிகள் வீசிடும்
இது ஒரு போர்க்களம் போலிங்கு ஆகிடும்
அடிமை எண்ணம் இனி தேவையில்லை
உந்தன் தனிமை கூட இங்கு பாரமில்லை
கரையை சேராத அலைகள் இல்லை
ஒரு மாற்றம் காணாத வாழ்கை இல்லை
எண்ணம் போல் வாழ்க்கை என்றானதே
இன்பமே எங்கே கண் தேடுதே
கனவுகள் எல்லாம் கரை சேருமே
நாம் நினைத்தால்
பிறக்கையில் தலையினில் எழுதி விட்டான்
பிறவியின் பலனதை அளித்திடுவான்
கர்மத்தின் கணக்குகள் முடித்தினி
விரும்பிடும் விடுதலை வரமென அளித்திடுவான்
பயந்திடும் விடயங்கள் துணிந்து நீ செய்
புது புது விடயத்தில் உன் வாழ்க்கை
இலக்குகள் அளவினில் மலையென இருக்கணும்
நினைக்கியில் உதிரமும் துடிக்கணும்
துணிவு கொண்டாள் இனி எழுவாள் வரங்களை அவள் பெறுவாள் துயர் களைவாள் பல முகம்
அவள் அறிந்தாள் தள்ளி நடந்தாள் உணர்ச்சிகள் விலக்கி வைத்தாள் காதல் வெறுத்தாள்
கனவினை அவள் வளர்த்தாள் மலையெனதான் பிறவியின் பலன் அறிந்தாள் புகழ் அடைந்தாள்
திமிரதை உடுத்திருந்தாள் உடையென தான் செவிகளை அடைத்து வைத்தாள் குறை எதிர்த்தாள் தவிர்த்தாள்
இளமை காலங்கள்
இழந்து வாடாதே
கனவு கை சேர
கண்கள் மூடாதே
இருக்கும் நாள் மட்டும்
இருளில் மூழ்காதே
இங்கு ஏன் வந்தோம்
கர்மம் விடை தானே
உலகம் பழித்தாலும்
ஊமையாகாதே
உரிமை இருந்தாலும்
உறவை நாடாதே
உலகம் அழிந்தாலும்
உண்மை மாறாதே
உயரம் அடைந்தாலும்
உதவி மறக்காதே
அடிமை எண்ணம் இனி தேவையில்லை
உந்தன் தனிமை கூட இங்கு பாரமில்லை
கரையை சேராத அலைகள் இல்லை
ஒரு மாற்றம் காணாத வாழ்கை இல்லை
எண்ணம் போல் வாழ்க்கை என்றானதே
இன்பமே எங்கே கண் தேடுதே
கனவுகள் எல்லாம் கரை சேருமே
நாம் நினைத்தால்