Lyrics: ณรงค์ เดชะ
Music: ณรงค์ เดชะ
*คนอย่างฉัน ยืนมองเขารักกันนะดีแล้ว
หยุดตรงนี้ ไม่ต้องไปรักใคร
อย่าสงสาร อย่ามารักเลยคนเอาแต่ใจ
อยู่คนเดียวไปวันๆแล้ว(รอวัน)ก็ตาย
Verse 1
โหยหา ความรักและเมตตา ทั้งที่รู้ตัวเองก็ร้ายๆ
เคยเชื่อว่ารักอาจเปลี่ยน โลกที่อยู่ ก็ได้
ทุกอย่างไม่เคยมีอยู่จริง เมื่อฉันทิ้ง ความ งี่ เง่า เหมือนว่า Born to be ไปไม่ได้
ทุกอย่างมันจบตรง เลิก อีก ซ้ำ อีก ไม่ O K สักเท่าไหร่
*
Verse 2
ฉันรู้และก็รู้ดี อยาก Delete ตัวเองไปเลยให้มันหาย
เบื่อที่ต้องมาเหงาบ่อยๆ เศร้าบ่อยๆ ถึงเมื่อไหร่
แต่ดีกว่าใครจะเดินทางกับฉันคนนี้ ที่มีโลกส่วนตัวจนเกินไป
ปล่อยให้คนอย่าง ฉันเจ็บ ฉันเจ็บ กอดความเหงาไปจนตาย
*
เป็นคนที่สังสรรค์ไม่ค่อยบ่อย
ชอบเดินทางแต่ไปไม่ค่อยบ่อย
ตกดึกทีไรก็มีแต่ความเหงาควบคุมหัวใจ จนทนไม่ไหว
มันคงจะดีถ้ามีใครมาอยู่ข้างๆกาย
มันคงจะดีถ้ามีใคร กอดตอนฉันตาย
แต่คนอย่างฉันไม่สำคัญขนาดนั้น */*