Music: İsmail Özkan/Hüseyin Gülsevdi
Lyrics: İsmail Özkan/Hüseyin Gülsevdi
Bu döngüye esirsin çok küçükken alıştın
Kazanmayı öğrenirken kaybetmeye alıştın
Yıllar izini kalbine kazırken
Son bir umut dedin; geleceğinle barıştın
Bi kadın sevdin, gözlerinde boğuldun
Yıprandın, yıprattın; sonucunda yoruldun
Karşısına geçip sonumsun dediğin gün
Dün gibi. . . Şimdi solan bi gül gibi
Yani yorumsuz bi mağlubiyete saplanmış
Bir adam içi kinle, nefretle kaplanmış
Zamanla üstündeki pislikten aklanmış
Beyazdan nefret edip karanlıkta saklanmış
Yıllar yılı zamanı eskittin
Her şey tamam olsa dahi bi sen eksiktin
Bu dünya kimine çile kimine eşsizdi
Bizim içinse siyah katı ve renksizdi
Büyüdük, dert içinde büyüttüğümüz yıllardı
Kayıp bir fotoğraf; gökyüzümüz yıllandı
Güneşe mahkum olduk, karanlığa da saplandık
Umut edindik, nedensiz bekledik yıllardır
Kazandım, hayatı anladım ben kaybederek
Buğulu camlarımda hep gelmeni bekleyerek
Rüyalarıma bahar gelir, saçlarından buket yaptım
Gülüşlerini giyindim, kolların sanki yelek
Hayallerime bağlayan saçlarında bulundum
Savaştım, aşk denilen adın benim yolumdu
Dizlerin kanardı, düşmeseydin bulurdun da
Yaralarını sarmalısın, yürüdükçe hep yoruldun
Zamanla kaybedersin, yaşlanır umutlar
Ellerinse boş kalınca başkadır unutmak
Gözlerini kapat sonra rüyalara esirsin ve
Beklersin, bekledikçe fayda gelmez umuttan