Lyrics: Pongpiti Phasukyud
Music: Pongpiti Phasukyud
วันนี้ ฉันเริ่มจะทน ไม่ไหว
กับชีวิต ที่มันจะต้อง เรียนรู้ และเข้าใจ
แต่บางครั้ง ข้างในมันมี คำถาม
ที่ยังคิด และไม่เคยหายไป
ว่าทำไมฉันต้องทนแบบนี้
เหนื่อยแค่ไหนแล้วสุดท้าย มันได้อะไร
แค่หน้าตาของสังคมใช่ไหม
ได้แต่ถามตัวเอง ทุกวัน
เธอเหนื่อยเกินไปไหม เธอเหนื่อยแล้วใช่ไหม
เหนื่อยที่ชีวิต ยังวน ยังเวียน ยังหมุนเวียนไม่เปลี่ยนไปไหน
กับใจที่อ่อนล้า ที่ทำให้ได้รู้ว่า
ควรถึงเวลาพักผ่อน สักนิดนึง
วันและเวลา ที่ค่อยๆ เดินหมุนไป
จะนานสักแค่ไหน ก็ยังคงเป็น อย่างนี้
ต้องล้มและเจ็บช้ำ ต้องทุกข์ทน กี่หลายที
เจ็บนานแล้วแต่ไม่จำ ไม่เคยจะจำเลยสักที
ว่าทำไมฉันต้องทนแบบนี้
เหนื่อยแค่ไหนแล้วสุดท้าย ฉันได้อะไร
หมดแรงแล้วก็หมดใจ
เฝ้าถามตัวเองอยู่ทุกวัน
เธอเหนื่อยเกินไปไหม เธอเหนื่อยแล้วใช่ไหม
เหนื่อยที่ชีวิต ยังวน ยังเวียน ยังหมุนเวียนไม่เปลี่ยนไปไหน
กับใจที่อ่อนล้า ที่ทำให้ได้รู้ว่า
ควรถึงเวลาพักผ่อน สักนิดนึง
เธอเหนื่อยเกินไปไหม เธอเหนื่อยแล้วใช่ไหม
เหนื่อยที่ชีวิต ยังวน ยังเวียน ยังหมุนเวียนไม่เปลี่ยนไปไหน
กับใจที่อ่อนล้า ที่ทำให้ได้รู้ว่า
ควรถึงเวลาพักผ่อน สักนิดนึง
ควรถึงเวลาพักผ่อน...