Lyrics: Pongtep Saeyean
Music: Pongtep Saeyean
อยากให้เป็นวันที่คืนและดาว
นั้นพราวส่องเต็มท้องฟ้า
ในที่มีเธอและฉันนั่งมองขึ้นไป
จากโลกแสนไกลให้สองเราได้นั่งมอง
ให้ฉันได้บอกรักเธอทุกคืน
แม้ฝืนกฎกาลเวลา
ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอที่เดิมแม้วันเปลี่ยน
ห้วงโคจรจะดึงเธอจากไปไม่หวนมา
ฉันนึกถึงเธอไปจนถึงเช้าค่ำ
ได้ใกล้กับเธอในใจก็พอแล้ว
มันน่าจะมีวิธีทาง
ให้ฉันได้ย้อนกลับไป
ในช่วงที่หมอกเมฆเบาบาง
ในคืนที่สายฝนนั้นเปลี่ยนเป็นหมอกน้ำค้าง
ในคืนที่สองเราได้เจอความหนาวบางบาง
ในวันที่แสงดาวนั้นส่องถึงคนนับล้าน
ในวันที่เราสองคนได้เก็บเรื่องราวต่างต่าง
อยากให้เป็นวันที่คืนและดาว
นั้นพราวส่องเต็มท้องฟ้า (เย้ โอ้โอ)
ในที่มีเธอและฉันนั่งมองขึ้นไป
จากโลกแสนไกลให้สองเราได้นั่งมอง
ให้ฉันได้บอกรักเธอทุกคืน
แม้ฝืนกฎกาลเวลา
ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอที่เดิมแม้วันเปลี่ยน
ห้วงโคจรจะดึงเธอจากไปไม่หวนมา
ไอ้ฉันรู้ดีว่ามันไม่ง่ายหรอก
นั่งจ้องมองดูดาวพร้อมเดือนก็ไม่มีคำตอบ
ไอ้คนอย่างเรามันคงไม่ได้ความ
เวลานั่งเมาคนเดียวชอบได้เพลง
ฉันมองออกนอกหน้าต่าง
แล้วเห็นความจริงทุกครั้งที่ลืมตา
ชีวิตก็เหมือนกระดาษที่เขียนแล้วทิ้งทุกครั้งที่มองฟ้า
นั่งจิบเบียร์และเขียนเพลงทุกครั้งที่มองดาว
พรุ่งนี้จะเป็นอย่างไร
ไม่กลัวถ้าฉันยังมีแรง
ระหว่างทางที่ฉันได้เดินเหมือนอยู่ตัวคนเดียว
เธอได้เข้ามาให้ฉันได้พบเจอเรื่องราวเหล่านั้น
ความจริงที่แท้ฉันทำได้เพียงมองดูเธอผ่านไป
กับช่วงเวลาที่หมุนวน
ท่ามกลางความสับสนของใจ
ให้ได้มอง
อยากให้เป็นวันที่คืนและดาว
นั้นพราวส่องเต็มท้องฟ้า (โอ้โอ)
ในที่มีเธอและฉันนั่งมองขึ้นไป
จากโลกแสนไกลให้สองเราได้นั่งมอง
ให้ฉันได้บอกรักเธอทุกคืน
แม้ฝืนกฎกาลเวลา
ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอที่เดิมแม้วันเปลี่ยน
ห้วงโคจรจะดึงเธอจากไปไม่หวนมา
อยากให้เป็นวันที่คืนและดาว
นั้นพราวส่องเต็มท้องฟ้า
ในที่มีเธอและฉันนั่งมองขึ้นไป
จากโลกแสนไกลให้สองเราได้นั่งมอง
ให้ฉันได้บอกรักเธอทุกคืน
แม้ฝืนกฎกาลเวลา
ให้ฉันได้อยู่ข้างเธอที่เดิมแม้วันเปลี่ยน
ห้วงโคจรจะดึงเธอจากไปไม่หวนมา
โอ้ เย่เย