Lyrics: BLACKHAT
Music: BLACKHAT
ผมพบผู้หญิงคนหนึ่ง ตั้งแต่วันที่ผมรับน้องปีหนึ่ง
แถมเดินเข้ามาหน้าบึ้งบึ้ง ตัวผมก็ไม่รู้ว่าเธอเป็นใคร
ตอนนั้นมีตาหามีแววไม่ กระผมก็เลยไม่ค่อยใส่ใจ
แต่ตอนนี้ผมพิศมัย ผู้หญิงคนนี้อย่างสุดหัวใจ
คุณนายคนนี้คนหนึ่ง ได้ยินว่าเธอเป็นคนกรุงเทพ
รายละเอียดนั้นเป็นอย่างไร เดี๋ยวผมจะเล่าให้พอสังเขป
เป็นผู้หญิงที่หน้าคางยาว ตาตี่แต่งตัวสีดำจำเจ
ผมไม่ค่อยยาวเกือบถึงไหล่ และผมจำเธอได้อย่างชัดเจน
เจ้าดอกฟ้า อยู่ที่แห่งหนึ่งในสุดขอบฟ้า ช่างดูมีค่า มากจนจะหมายปอง
เจอกันครั้งแรกก็ทักทาย ว่าเธอคือใครและมาจากไหน
พอผมได้รู้ถึงนามเธอ ตัวผมก็อึ้งและก็ตกใจ
ผู้หญิงนี้นามนั้นไซร้ อยากรู้จังเลยคนไหนตั้งให้
แต่ก็เก็บไว้ภายในใจ กลัวตัวฉันเองจะเกิดเภทภัย
และก็มีอยู่มาวันหนึ่ง ชีวิตก็กลับกลายเป็นละคร
ผมตกหลุมรักเธอเข้าแล้ว ในวินาทีนี้คงไม่แคล้ว
อยากเธอนั้นมาเป็นแก้ว ประทับเอาไว้ในกล่องดวงใจ
แต่ก็ไม่รู้ต้องทำอย่างไร จีบผู้หญิงเก่งอย่างใครที่ไหน
เจ้าดอกฟ้า อยู่ที่แห่งหนึ่งในสุดขอบฟ้า ช่างดูมีค่า มากจนจะหมายปอง
วันหนึ่งเห็นเธอใส่แว่น ผมคิดว่าเธอดูมีเสน่ห์
เปรียบได้ดั่งเสน่ห์จันทน์ มองไปยังไงก็ไม่เบื่อทั้งวัน
เลยคิดจะชมใบหน้าเธอ ว่าในวันนี้สวยกว่าทุกวัน
แต่เธอก็ตอบมาทันควัน แน่นอนอยู่แล้วไม่ต้องบอกก็ได้
ต่อมาเธอซอยผมสั้น จากผมประบ่าเหลือเพียงต้นคอ
เปลี่ยนลุคอย่างไม่รีรอ เข้ากับตัวเธอไปในทันที
สวยแซ่บซะยิ่งกว่าเดิม ร้อนแรงซะยิ่งกว่าเปลวเพลิง
มันเป็นครั้งแรกที่จิตใจ อยากเป็นแมงเม่าลองเล่นกับไฟ
อธิษฐานให้เวลาเดินเร็วเร็ว ในวันต่อมาผมจะได้พบหน้า
เอาแต่แอบยิ้มเหมือนคนบ้า จนเพื่อนว่าผมนั้นว่ามีปัญหา
ก็เธอนั้นน่ารักนี่หว่า จะให้ผมทำยังไงได้ว้า
มันอาจจะดูไม่เข้าท่า แต่ที่เธอน่ารักนั้นคือเรื่องจริง
เจ้าดอกฟ้า อยู่ที่แห่งหนึ่งในสุดขอบฟ้า ช่างดูมีค่า มากจนจะหมายปอง
โย่ว์ เรือนร่างของเธอดูแล้วช่าง Sexy
ดั่งเทพธิดาที่ร่อนลงมาจากท้องนภาสู่ปฐพี
เย้ ผมคิดยังไงตัวเธอก็น่ามอง
ยิ่งเพิ่มยิ่งพูนในความรู้สึกที่ใจผมคิดจะหมายปอง
เอวบางบางที่เพียงแค่ส่ายก็ทำให้สั่นสะท้าน
หน้าท้องอันแบนราบ ดึงดูดสายตาได้อย่างมหาศาล
เพียงแค่นึกหัวใจของผมก็ดังโครมคราม
ไม่ใช่แค่เพียงนารีปราโมทย์ หรือเพียงประสงค์แค่ลามปาม
เธอเป็นผู้หญิงขยันหมั่นเพียรทำงานหลังขดหลังแข็ง
ทำงานหาเงินและสู้ชีวิตจนใครก็ว่าเธอแกร่ง
เอ้า! สาวสวยเข้มแข็งซะยิ่งกว่าเหล็กกล้า
เป็นหญิงที่ชายไทยอย่างผมคิดว่าควรจะมีไว้ติดบ้าน
พักหลังหลัง พวกเราก็เริ่มจะห่างไกล
ความคิดถึงมันเริ่มจะทำให้ผมนั้นหมองและปวดใจ
เฝ้านั่งรอเหมือนหมานั่งมองดูแขไข
มันพร่ำมันเพ้อมันเว่อร์ละเมอตลอดทุกวันอยู่ร่ำไป
ผมฝากข้อความไปถึงคุณนาย ผ่านตัวบทเพลงที่พร้อมบรรเลง
วอนนกหลงลมมาโผบิน ส่งไปถึงเธอที่อยู่แสนไกล
บทเพลงนี้ขีดเขียนจากใจ ผมก็ไม่รู้หรอกว่ามันดีไหม
I wanna show my something In my heart or my hide
เธออาจจะไม่ประทับใจ เพราะผมแต่งเองยังไม่เก่งเท่าไหร่
นี่แป็นเพียงของขวัญชิ้นหนึ่ง ที่ตัวกระผมนั้นอยากมอบให้
ถ้าส่งไปถึงคุณนายแล้ว จะไม่พอใจก็ไม่เป็นไร
แค่อยากจะบอกให้คุณได้รับรู้ว่า....ที่ผมรักคุณนั้นคือเรื่องจริง