Lyrics: Waraphut Namwong
Music: Waraphut Namwong
เหลือเพียงแค่เศษบอบบาง ของความรู้สึก
ที่ไม่มีทางกลับ ไปเป็น เหมือนดังวันก่อน
สายตาที่เธอมอง มา ไม่เหลือความรู้สึก
ภาพที่สะท้อนในใจ ที่ไม่มีเราอยู่
ไม่มีทางลืม เรื่องราว
ไม่ต้องฝืน เสียเวลาเปล่า
สุดท้าย เราจะกลายเป็น ความทรงจำของใครคนหนึ่ง
ให้เธอจำเอาไว้ ถ้ามันมีความหมาย
จากนี้คือ การเดินทาง ที่ไม่มีเราสองคน
ทุกสิ่งที่เราสร้างไว้ กลายเป็นแค่เศษฝุ่น อยู่ในความทรงจำ
อยู่ในความทรงจำ
ทุกก้าวที่เดินต่อไปยิ่งใกล้ ยิ่งห่าง
เหมือนอยู่ในความเดียวดาย ไร้แสงสว่าง
เรายังคงเดินต่อไป แม้ไม่เห็นทาง
ความเจ็บปวดยัง ฝังใจ ไม่เคยจะจาง
ไม่มีทางลืม เรื่องราว
เธอไม่ต้องฝืน เสียเวลาเปล่า
เพราะสุดท้าย เราจะกลายเป็น ความทรงจำของใครคนหนึ่ง
ให้เธอจำเอาไว้ ถ้ามันมีความหมาย
จากนี้คือ การเดินทาง ที่ไม่มีเราสองคน
ทุกสิ่งที่เราสร้างไว้ กลายเป็นแค่เศษฝุ่น
เหมือนคนป่วยโรคเรื้องรัง ที่ไม่ยอมรักษามัน
เธอและฉัน นั้นไม่เคยรู้สึกตัว
เพราะเราปล่อย ให้บางสิ่ง มันกัดกินความสัมพัม
เธอและฉัน ไม่มีวันเข้าใจ กันอีกแล้ว
สุดท้าย เราจะกลายเป็น ความทรงจำของใครคนหนึ่ง
ให้เธอจำเอาไว้ ถ้ามันมีความหมาย
จากนี้คือ การเดินทาง ที่ไม่มีเราสองคน
ทุกสิ่งที่เราสร้างไว้ กลายเป็นแค่เศษฝุ่น อยู่ในความทรงจำ
อยู่ในความทรงจำ