ยามไดมีฮัก

Lyrics: ปฐมพงศ์ นิชรัตน์ Music: ปฐมพงศ์ นิชรัตน์/Pprod Beat ยามใด๋ที่มีฮักคึเป็นตาหนักแท้น้อใจ มันเจ็บย้อนว่าความฮักมันเข้ามาปักกลางหัวใจ ย้อนอ้ายมาเหยียบใจ บ่แฮงปานใด๋แล้วน้องสิบ่หัวซา แล้วยามได๋ที่เขาฮักกะบ่ต้องวนมานำน้อง อีกคนกะบอกว่าเขามักมันยากนำคนที่นั่งฮ้อง อยากให้เซาฮักแท้น้อหัวใจ คั่นมันสิเจ็บกะบ่ต้องไปฮักไผ อย่าวนกลับไปคือเก่า   อย่าไปจมปลักรักใครเกินคาด จากเป็นคนที่เคยสดใสจากเคยเป็นคนเริงร่า หน้ามืดหน้าหมองลงกว่าเดิมมาก มันจะเป็นยังไงถ้าผมเป็นคนเดินพลาด อยู่แต่เถียงนาผมไม่รู้จักไฮโซ บางคนก็รู้ว่าหัวของผมมันสูงกว่าไฮโล คว้าดอกฟ้าบ้านใหญ่ใจโต บางครั้งก็อยากจะเอาดอกไม้เอาช่อกุหลาบไปโชว์   เป็นแค่ศิลปินแต่ไม่มีคนเดินข้าง ห้องโล่งเลยต้องการ เธอมาแต่งเติมบ้าน เอาเวลาที่พักไปคิดถึงเธอบ้าง เพราะว่าตอนที่มันลำพังมันแข็งแรงกว่าเดิมมาก เวลามันเปลี่ยนคนผมหวังว่าเธอไม่เปลี่ยนไป และทุกๆ วันยังเป็นคนเดิมที่ผมไม่คิดจะเปลี่ยนใจ เชื่อว่ากาลเวลามันจะไม่พลาดไปเบี่ยงใคร เพราะผมไม่ใช่คนเดียวของเธอผมเองก็เลยต้องเสี่ยงทาย   เพราะไม่อยากให้รำคาญเลยไม่ได้ซักไซร้ ข้อความที่ส่งไปเธอจะได้รับไหม บ้านนอกบ้านนายังคิดถึง เพราะว่าเธอชอบหายผมเลยได้ทักไว้ ไม่ใช่ว่าไม่เหงาตอนไม่มีเธอข้างเคียง หมอนข้างที่เคยกอดยังคงวางอยู่ข้างเตียง เธออย่าพึ่งรีบไป เพราะว่าธอมองข้ามเพียง แค่ว่าตอนนี้ผมรักใครข้างเดียว

หรือเพราะว่าจะเป็นที่ผมมันกระจอกไป หรือเป็นเพราะเธอไม่สนและเธอเลยออกไป เธอรู้ไหมว่าตอนที่หายผมไม่เคยถอดใจ แม้กระทั่งในตอนที่ร้องก็ไม่เคยบอกใคร รู้ว่าคนไม่ใช่จะทำยังไงเธอก็ไม่รัก และรู้ว่าบทสรุปสุดท้ายแล้วตัวผมเองก็คงต้องพัก รู้ว่าเธอจะไปจะดูยังไงแล้วมันก็ชัด และรู้ว่าคนที่มันหมดใจจะกางยังไงหัวใจก็พับ   ยามใด๋ที่มีฮักคึเป็นตาหนักแท้น้อใจ มันเจ็บย้อนว่าความฮักมันเข้ามาปักกลางหัวใจ ย้อนอ้ายมาเหยียบใจ บ่แฮงปานใด๋แล้วน้องสิบ่หัวซา แล้วยามได๋ที่เขาฮักกะบ่ต้องวนมานำน้อง อีกคนกะบอกว่าเขามักมันยากนำคนที่นั่งฮ้อง อยากให้เซาฮักแท้น้อหัวใจ คั่นมันสิเจ็บกะบ่ต้องไปฮักไผ อย่าวนกลับไปคือเก่า

ครั้งไหนที่มีรักแม่งจะ over รักเธอจมปลักไม่มี sober อยู่ในหัวอย่าง high ใจแม่ง lower ตอนที่เธอบอกลาโคตรจะ colder และเวลาของผมไม่มี golden อยากจะเก่งให้เธอเห็นเหมือน gold roger เราเคยถ่ายรูปเก็บตอนที่เดินเล่น ไฟล์ของเธอก็ยังไม่เห็นเลยสัก folder   แล้วทำไมมันคงยังเจ็บเหมือนมีดมาปักกลางใจ เหมือนรู้ว่าตัวเองยังไม่เข็ดเลยต้องมาหัดดามใจ ถ้าบอกกันแต่แรกก็จะไม่ไปปาดทางใคร เพราะรู้ว่าคนดีๆ แบบเธอจะไม่ไปอยู่กลางไฟ มอดแค่เพียงไม่นานแต่แม่งไปอยู่กลางใบ เรือที่แล่นมันคงจะจมแม้สุขสมประการใด ขอให้เธอไม่ทุกไม่ว่าจะสบประการณ์ภัย ก็ฝากเอาไว้เพียงความคิดถึงทุกภพหล้านภาลัย

ยามใด๋ที่มีฮักคึเป็นตาหนักแท้น้อใจ มันเจ็บย้อนว่าความฮักมันเข้ามาปักกลางหัวใจ ย้อนอ้ายมาเหยียบใจ บ่แฮงปานใด๋แล้วน้องสิบ่หัวซา แล้วยามได๋ที่เขาฮักกะบ่ต้องวนมานำน้อง อีกคนกะบอกว่าเขามักมันยากนำคนที่นั่งฮ้อง อยากให้เซาฮักแท้น้อหัวใจ คั่นมันสิเจ็บกะบ่ต้องไปฮักไผ อย่าวนกลับไปคือเก่า