Lyrics: Grigoris Marinakis
Music: Christos Katsidis
Από παιδιά μετρούσαμε τ’ αστέρια
που μεθυσμένα πέφταν στο κενό
Κι άστραφτε η νύχτα τα γυμνά μας χέρια
σαν περιστέρια μες στον ουρανό
Από παιδιά γυρεύαμε έναν ήλιο
για να φωτίζει κάθε μας σκιά
Να μ’ αγαπάς, μου φτάνει, τόσο λίγο
για να γκρεμίζω μέσα μου βουνά
Μαύρο γυαλί, θαμπό απ’ τα φιλιά σου
Παλιό μου αμάξι, σ’ άγνωστη τροχιά
Αυτό το άρωμα που κρύβει η αγκαλιά σου
όπου κι αν πήγα, δεν το βρήκα πουθενά
Μαύρο γυαλί, θαμπό απ’ τα φιλιά σου
Παλιό μου αμάξι, σ’ άγνωστη τροχιά
Αυτό το άρωμα που κρύβει η αγκαλιά σου
όπου κι αν πήγα, δεν το βρήκα πουθενά
Από παιδιά στον ώμο σου ακουμπούσα
κι ήταν ο δρόμος δίπλα σου ζωή
Ένα σου γέλιο φώτιζε τη νύχτα
και το ταξίδι ξεκινούσε απ’ την αρχή
Μαύρο γυαλί, θαμπό απ’ τα φιλιά σου
Παλιό μου αμάξι, σ’ άγνωστη τροχιά
Αυτό το άρωμα που κρύβει η αγκαλιά σου
όπου κι αν πήγα, δεν το βρήκα πουθενά
Μαύρο γυαλί, θαμπό απ’ τα φιλιά σου
Παλιό μου αμάξι, σ’ άγνωστη τροχιά
Αυτό το άρωμα που κρύβει η αγκαλιά σου
όπου κι αν πήγα, δεν το βρήκα πουθενά